90d6cd10a80c3a09eb0a0f0b713c09e9 L

Γράφει ο Γιάννης Μπερτζοβίτης

Τι εννοώ με τον τίτλο; Σίγουρα όχι εκείνο το κλισέ το απάνθρωπο που χρησιμοποιείται όταν κάποιος νιώθει να χάνει την εγωιστική βολή του και το «πετάει» σαν δικαιολογία φευγιού.

Εννοώ πως για να γίνει μια αλλαγή στο οτιδήποτε, πρέπει για το περί ου ο λόγος οτιδήποτε να έχει υπάρξει μια χρονική στιγμή σταθερό και αυτή η συνθήκη φυσικά δεν ισχύει για τον άνθρωπο, γιατί αυτός ο τελευταίος είναι μια ασταθής ύλη, που κυριαρχείται από ένα ακόμη πιο ασταθές πνεύμα.

Αυτά που αλλάζει είναι τα σημεία της διαδρομής, είτε της προσωπικής είτε αυτής που επιλέγουμε να μοιραστούμε με κάποιον, λόγω έρωτος, λόγω φιλικής ή οικογενειακής σχέσης ή ακόμα και λόγω καπρίτσιου.

Ίσως το να αισθάνεσαι χαμένος σε αυτή τη διαδρομή από καιρό σε καιρό να είναι κάτι παραπάνω από φυσιολογικό, μιας και σε αυτό το ταξίδι δεν υπάρχει χάρτης και αν υπήρχε θα ήτανε καλό να τον πετάγαμε.

Ίσως σε κάποιες στιγμές αδυναμίας και φόβου να αναγκάζεσαι να χρησιμοποιείς κλισέ για να ξεφύγεις γρήγορα, μα το κακό με τα τσιτάτα είναι ότι πάρα πολλές φορές αποτελούν τροχοπέδη της πραγματικής γνώσης και της προσωπικής σου ανάπτυξης.

Ίσως ακόμα πάρα πολλές φορές στην αυτοκριτική σου να μετάνιωσες που έκλεισες μετά βδελυγμίας την πόρτα σε ανθρώπους που εκ των υστέρων αποδείχτηκαν έντιμοι και εξόχως καλοπροαίρετοι.

Ίσως αν το καλοσκεφτείς να μην θέλεις πραγματικά να αλλάξουν οι άλλοι γιατί μάλλον θα σε ξεβολέψουν, ίσως να πρέπει να αλλάξουν οι δικές σου προβολές πάνω σε αυτούς.

Ίσως με μια βαθιά ανάσα και σε μια έκρηξη συνειδητοποίησης να σου έρθει η ιδέα πως τελικά οι άνθρωποι αλλάζουν και οι συνήθειες παραμένουν. o-klooun.com

Related Posts

shares