gkionis-680x365

Όπως είναι γνωστό, την ώρα που η Δημοτική αρχή του κ. Γκιώνη ήταν επί επτάμηνο σε «μόνιμο μήνα του μέλιτος», ήρθε με έγγραφο η Αποκεντρωμένη Διοίκηση να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα, κάνοντας γνωστό ότι προτίθεται να κατεδαφίσει όλες τις αυθαίρετες κατασκευές που υπάρχουν στη παραλία του Λουτρακίου επαναφέροντας στο επίκεντρο ένα θέμα που εκκρεμούσε για μία πενταετία. Η αντίδραση της Δημοτικής αρχής όπως αναμενόταν,ήταν αντάξια των αδυναμιών της. Αντί να πει την αλήθεια και να εξηγήσει την ανάγκη διαμόρφωσης μια νέας πραγματικότητας για την παραλία του Λουτρακίου, το στολίδι του Δήμου, «αιφνιδιάστηκε» από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, παρακάλεσε την Κυβέρνηση και πήρε παράταση, όπως ακριβώς έγινε με την αντίστοιχη περίπτωση στο Μικρολίμανο.

Βέβαια η αλήθεια είναι ότι μπορεί να «σώθηκε» τουλάχιστον για λίγους μήνες ο Τουρισμός στη πόλη, όμως η όλη υπόθεση απέδειξε στη πράξη ότι τόσο ο κ. Γκιώνης όσο και η » κλειστή παρεούλα» του είναι «ελάχιστη» μπροστά στις μεγάλες απαιτήσεις της εποχής, αφού φάνηκε ότι αδυνατούν να καταλάβουν ότι μόνο ο τουρισμός και η επιχειρηματικότητα μπορούν να δώσουν πλέον την απαραίτητη οικονομική ανάσα που αναζητούν εναγωνίως οι ντόπιοι επαγγελματίες και ο Δήμος.

Όμως οι άνθρωποι που διοικούν σήμερα, οι οποίοι με μεγάλα λόγια και προεκλογικές υποσχέσεις κατάφεραν να υφαρπάξουν την ψήφο του καλόπιστου Δημότη, αντί να ασχοληθούν επισταμένως,από την πρώτη μέρα, που ανέλαβαν, με την ανόρθωση της τοπικής οικονομίας, τον οδηγούν χωρίς σχέδιο, με την άγνοια, την ασυνεννοησία, την προχειρότητα και την τσαπατσουλιά τους, με μαθηματική ακρίβεια στον δρόμο της περιπέτειας και της αβεβαιότητας, σε Δρόμο με τεράστιο κόστος και βέβαιη αρνητική έκβαση για όλους.

Μάλιστα την ώρα που η τοπική οικονομία έχει τις δυνατότητες να εμφανίσει κάποιους, έστω και μικρούς, ρυθμούς ανάπτυξης οφειλόμενους κυρίως στη γενικότερη αύξηση του τουριστικού προϊόντος, οι μεγαλοπαράγοντες της συμπολίτευσης τρώγουν τις σάρκες του Δήμου, πότε με το Καζίνο, πότε με την Λουτράκι ΑΕ και πότε με τη μιζέρια που εκπέμπουν οι ίδιοι, αρνούμενοι να δουν πέρα από τα προφανή. Το «λεφτά δεν υπάρχουν», και το «φταίει ο προηγούμενος», είναι πια τα σύμβολο τόσο της αδυναμίας της σημερινής Δημοτικής αρχής, όσο και της πιο κοινότυπης ομολογίας της ανικανότητάς της, λες και ήταν άγνωστη προεκλογικά η τραγική οικονομική κατάσταση του Δήμου και κανείς δεν γνώριζε ότι κάποια μέρα θα κληθούν ο Δήμος και οι Δημότες να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Αλλά τι να ελπίζει κανείς όταν έχεις έναν Δήμαρχο με τον φαρισαϊκό χαρακτήρα που εμφάνισε μετά τις εκλογές και με τα άσκοπα και μη στοχευμένα δρομολόγια, που κάνει όλη μέρα, όπως λέει ο ίδιος και οι συνυπεύθυνοι συνεργάτες του στα «Υπουργεία γενικώς», να εμφανίζεται εκ των πραγμάτων αδύναμος να προβλέψει γεγονότα αλλά και να κάνει τους απαραίτητους χειρισμούς που απαιτούνται για να ξεφύγει ο Δήμος από τον κίνδυνο του απειλητικού οικονομικού μαρασμού; Οικονομολόγος είναι,δεν γνωρίζει ότι μια χρονιά μειωμένων Τουριστικών εσόδων θα σήμαινε καταστροφή για την τοπική κοινωνία;

Βέβαια η ανάπτυξη του τουριστικού προϊόντος, υπό άλλες συνθήκες, δεν θα ήταν κανένα ιδιαίτερο success story, ούτε φυσικά θα οφειλόταν στο πρόσφατο ταξιδάκι αναψυχής του Δημάρχου κ. Γκιώνη στη Σουηδία που πληρώσαμε εμείς οι Δημότες, αλλά αν τα πράγματα κυλούσαν ομαλά, με στοιχειώδη σχέδιο και προγραμματισμό, το «κάρο θα ξεκολλούσε από τη λάσπη» έστω και αν αυτό δεν το ένιωθε στην τσέπη του το μεγάλο κομμάτι των ντόπιων επαγγελματιών. Δυστυχώς όμως η γενικότερη διάψευση των προσδοκιών αυτών είναι πανθομολογούμενη.

Σήμερα επτά μήνες μετά την ανάληψη της Δημαρχίας, η κατάσταση είναι πολύ πιο κρίσιμη από ότι ήταν, έστω και αν μια μεγάλη μερίδα της τοπικής κοινωνίας δεν το αντιλαμβάνεται ακόμα. Αλλά ήταν λογικό να συμβεί αυτό όταν σε μια τόσο » κλειστή παρεούλα» που διοικεί το τόπο, συνυπάρχουν ιδιόμορφες προσωπικότητες, ανεπαρκείς χειριστές θεμάτων και μεγάλα προβλήματα. Και μπορεί προς το παρόν να την «γλυτώσαμε» αλλά τίποτα δεν μας εξασφαλίζει ότι δεν θα την πατήσουμε στο μέλλον. Γιατί από μόνο του το μεγάλο χαρτί της τοπογεωγραφίας του Δήμου μας δεν επαρκεί. Χρειάζεται πολιτική και κυρίως χρειάζονται πολιτικοί.

Το εύλογο ερώτημα συνεπώς δεν είναι αν θέλει ο κ. Γκιώνης να αλλάξει τα πράγματα ή αν εντέλει «σωθούν» οι επαγγελματίες από την κατεδάφιση των περιουσιών τους, αλλά αν έχει ο ίδιος το σχέδιο, τις γνώσεις, τις αντοχές, τα προσόντα και τους συνεργάτες για να πετύχει κάτι βιώσιμο και αναπτυξιακά επωφελές.

Επιτέλους ένας σπουδαίος τόπος όπως ο Δήμος μας, θα μπορούσε να αναπτυχθεί παρά τις αντίξοες οικονομικές συνθήκες της χώρας απλά και μόνο αν κάποιος «έσπαγε» τα ταμπού και ξέφευγε από τη σημερινή παγίδα της άγνοιας και της εξυπηρέτησης των πελατειακών σχέσεων.

Τα περιθώρια όμως τελειώνουν και η Ιστορία αλλά κυρίως ο κάτοικος αυτού του τόπου, δεν θα συγχωρέσει κανέναν, αν ο κύκλος της Δημαρχίας Γκιώνη κλείσει με την οικονομική υπανάπτυξη του Δήμου μας και την ταυτόχρονη αποκοπή του από το υπόλοιπο ανερχόμενο Ελληνικό Τουριστικό γίγνεσθαι.

novel918.gr

shares