Ζούμε σε μια χώρα, που  η ιστορία της χάνεται στα βάθη των αιώνων. Μια χώρα που με τις ιδέες της και τον πολιτισμό της φώτισε πολλές φορές την ανθρωπότητα και οι μεγάλες στιγμές της είναι αμέτρητες .

Οι στιγμές αυτές είναι χαραγμένες παντού: στα μνημεία και στους αρχαιολογικούς χώρους, στα Κάστρα και στα Μουσεία, στα βιβλία και στα παλιά κτίρια, στους ναούς. Κυρίως όμως, στις οδούς που φέρουν ονόματα προσώπων, τα οποία σφράγισαν ανεξίτηλα την ιστορία του Ελληνικού έθνους και όχι μόνο. Ονόματα Ηρώων, Αγίων, Αγωνιστών, Ανθρώπων των γραμμάτων, της Τέχνης, της Πολιτικής.

Ονόματα που βλέπουμε καθημερινά στο πέρασμά μας και μερικές φορές αναρωτιόμαστε «Ποιός ήταν άραγε ο Κροκιδάς, ο Αδείμαντος, ο Αμεινοκλής…;»

Θέλουμε να σας παρουσιάσουμε την προσωπικότητα και το έργο των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω απ’ τα ονόματα. Να ξεδιπλώσουμε άγνωστες πτυχές της Ιστορίας μας που τόσο ως Κορίνθιοι, όσο και ως Έλληνες, οφείλουμε να γνωρίζουμε.

Συνεχίζουμε τη εξερεύνηση , μαθαίνουμε πράγματα για την οδό Σωτήρη Πυλαρινού στην Κόρινθο.

Πρόκειται για την οδό που έχει φιλοξενήσει αμέτρητες φορές ως τώρα τις πνευματικές, τις πολιτιστικές και τις πολιτικές μας αναζητήσεις. Οι συζητήσεις που έχουν γίνει στις καφετέριες του πεζόδρομου , καλύπτουν όλο το φάσμα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και γράφουν τη δική τους ανέκδοτη ιστορία – μια ιστορία διόλου ευκαταφρόνητη για τα τοπικά δρώμενα της Κορίνθου.

Η οδός Πυλαρινού ξεκινά από τις γραμμές του τραίνου εκεί που αρχίζει η Λεωφόρος Ιωνίας και τελειώνει στη θάλασσα. Τα πιο σημαντικά κτίρια που υπάρχουν σ’ αυτό το δρόμο είναι εκείνα που στεγάζουν τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Κορίνθου (όπου παλαιότερα υπήρχε και η Ιερατική Σχολή -Πυλαρινού και Κροκιδά), το Πνευματικό και Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Κορινθίων (Πυλαρινού και Αποστόλου Παύλου), τη Δημοτική Πινακοθήκη (Πυλαρινού και Κολοκοτρώνη), την Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη και την Εθνική Τράπεζα Ελλάδος (Πυλαρινού και Εθνικής Αντιστάσεως).

Κάθε κτήριο από αυτά έχει την δική του ιστορία που γράφτηκε μέσα στο χρόνο που περνάει αμείλικτος.

Σήμερα είναι πεζοδρομημένη στο μεγαλύτερο μέρος της .

Σωτήρης Πυλαρινός – ζωγράφος

Ο Σωτήρης Πυλαρινός γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1914.

Η καλλιτεχνική του έφεση εκδηλώθηκε σε νεαρή ηλικία, από τα μαθητικά του χρόνια κι ο καθηγητής του στα καλλιτεχνικά ήταν , ο ζωγράφος Νίκος Σαντοριναίος ο οποίος  βλέποντας την αγάπη του για την τέχνη του συνέστησε να σπουδάσει ζωγραφική.

Το 1931 φεύγει για την Αθήνα όπου σπουδάζει μέχρι το 1944 ζωγραφική και Ιστορία. Στη συνέχεια φεύγει για την Ολλανδία, όπου ολοκληρώνει τις σπουδές του στη ζωγραφική, την τέχνη της υαλογραφίας (βιτρώ) και την τεχνική συντηρήσεως πινάκων, επιλέγοντας παράλληλα να διδαχθεί τη μεγάλη τέχνη των Φλαμανδών ζωγράφων του 17ου αιώνα.

Ο Σωτήρης Πυλαρινός πραγματοποίησε 165 εκθέσεις ατομικές και ομαδικές και στις πέντε ηπείρους του πλανήτη μας. Τιμήθηκε με ειδικά βραβεία και πολυάριθμους επαίνους σε όλες τις χώρες -διεθνή βραβεία, χρυσά κι αργυρά μετάλλια και ηθικές διακρίσεις από το 1967-1986.

Στην Ελλάδα βρίσκονται έργα του στην Ελληνική Βουλή, στην Πινακοθήκη του δήμου Αθηναίων, στο Μουσείο Ηθοποιών και φυσικά σε πολλές ιδιωτικές συλλογές ανά τον κόσμο.

Το σύνολο των έργων του Πυλαρινού -πορτραίτα, γυμνά, συμβολισμοί και πανανθρώπινες συνθέσεις- διακρίνεται για την τεχνική τελειότητα και το βαθύ ανθρώπινο συμβολισμό.

Ο Σωτήρης Πυλαρινός που πέθανε στις 5-12-89 στις Βρυξέλλες, όπου διέμενε μόνιμα, όρισε στη διαθήκη του ως κληρονόμο του καλλιτεχνικού προσωπικού του έργου και της πλουσιοτάτης καλλιτεχνικής του συλλογής, το Δήμο Κορίνθου.

Συγκεκριμένα, πρόκειται περί 28 έργων ζωγραφικής, έργων τέχνης από ξύλο και ελαφαντόδοντο (ταμπλώ, αγάλματα) προερχόμενα από την Ανατολή, προσωπικά αντικείμενα, μετάλλια και διπλώματα κ.ά.

Ο Δήμος Κορινθίων υλοποιώντας την προσωπική επιθυμία του Πυλαρινού, όπως αυτή εκφράστηκε στη διαθήκη του, εγκαινίασε στις 21-9-98 την Δημοτική Πινακοθήκη Σωτηρίου Πυλαρινού η ίδρυση της οποίας έχει συμβάλλει αισθητά στην πολιτιστική αναβάθμιση του τόπου .

Εκεί μπορεί κανείς να θαυμάσει τα έργα του μεγάλου αυτού Κορίνθιου ζωγράφου, αλλά και έργα που προέρχονται από δωρεές άλλων Κορίνθιων καλλιτεχνών.

Οι Κορίνθιοι αγκάλιασαν με θέρμη το πολιτιστικό αυτό έργο της πόλης μας και είδαν θετικά τη μετονομασία του συγκεκριμένου δρόμου από «Θεοτόκη» σε οδό «Σ. Πυλαρινού».

Ήταν μια οφειλόμενη τιμή που όντως έπρεπε να αποδοθεί.

shares