Συνέδριο2015_590x603-590x450

_MG_3215.jpgτου Βασίλη Μπαλάφα

Ολοκληρώθηκε την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου το 2ο Τακτικό Συνέδριο του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων (ΠΕΔιΣ) του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου. Παρουσιάστηκαν 125 πρωτότυπες και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις από νέες/ους αλλά και καταξιωμένες/ους επιστήμονες που προέρχονται από διαφορετικά ΑΕΙ, ΤΕΙ και ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Τις ανακοινώσεις παρακολούθησε ενεργά με σχόλια, ερωτήσεις και παρεμβάσεις ένα ευρύ αλλά εξειδικευμένο κοινό αποτελούμενο από 500 περίπου ερευνητές και φοιτητές με γνωστικά και ερευνητικά ενδιαφέροντα συναφή με το θέμα του Συνεδρίου. Το 3ο Τακτικό Συνέδριο του Τμήματος ΠΕΔιΣ θα διεξαχθεί το τριήμερο 8-10 Δεκεμβρίου 2017.

2ο Τακτικό Συνέδριο Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων #2ConfPSiR, 11-13 Δεκεμβρίου 2015, Club Hotel Casino Loutraki, Αίθουσα 1

Στο πλαίσιο της θεματικής «Δημόσια διοίκηση, δημόσιες πολιτικές και ηλεκτρονική διακυβέρνηση» και για τη Συνεδρία 29.4 με τίτλο «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση», εισήγηση :

«Ηλεκτρονική Συμμετοχή : Ουτοπία, αστοχίες, μεγάλες προσδοκίες; Ελληνικές ιστορίες αποτυχίας και προτάσεις για την ευόδωση των στόχων»

Συντονιστής συνεδρίας : Σήφης Πλυμάκης ( Εμπειρογνώμονας Δημόσιας Διοίκησης, Μεταδιδακτορικός Ερευνητής, National Centre for Public Performance, Rutgers University) .

Σύντομη Περίληψη Εισήγησης :

Βασίλειος Μπαλάφας

Μεταπτυχιακός Ερευνητής, Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας και Διακυβέρνησης, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Η «ηλεκτρονική επανάσταση» μπορεί να θεωρηθεί ως ένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον 21ο αιώνα. Η ανάπτυξή της διευκολύνει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, την ανάδειξη νέων μοντέλων διοίκησης, τη μείωση της γραφειοκρατίας, τον περιορισμό του κόστους που αυτή συνεπάγεται, τη μείωση του χρόνου υλοποίησης των διαδικασιών, την αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στις διαδικασίες αυτές, την προώθηση του ηλεκτρονικού εμπορίου και την πληρέστερη ενημέρωση των πολιτών που επιτυγχάνεται μέσω της ραγδαίας ανάπτυξης ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Σε αυτό το πλέγμα εντάσσονται και οι πρακτικές της Ηλεκτρονικής Συμμετοχής (eParticipation). Μια πληθώρα εργαλείων, υλοποιήσεων και τεχνολογικών εξελίξεων φιλοδοξεί να κινητοποιήσει και να εξυπηρετήσει τους πολίτες των μελλοντικών Ηλεκτρονικών Δημοκρατιών. Ωστόσο, η τεχνολογία δείχνει να προχωρά πολύ πιο γρήγορα από όσο αντέχουν οι οντότητες που συνιστούν ένα τέτοιο ιδεατό περιβάλλον.

Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε τα προβλήματα, τις αδυναμίες που έχουν εντοπιστεί στο θεωρητικό υπόβαθρο, τις εσφαλμένες αντιλήψεις που κατά καιρούς επικράτησαν και οδήγησαν σε μια σειρά αστοχιών και αποτυχιών στον ελληνικό χώρο. Τέτοιου είδους εγχειρήματα κινδυνεύουν να καταλήξουν σε ουτοπίες όταν καλλιεργούν υπερβολικές προσδοκίες για ζητήματα που και έξω από τον ψηφιακό κόσμο αποτελούν άλυτες προκλήσεις ακόμα και για τις πιο σύγχρονες Δημοκρατίες.

Η κριτική μας αποτίμηση εδράζεται σε όσα αναλύονται στην εργασία και στις προσπάθειες που δεν καταβλήθηκαν ως προς τις αρχές της αποδοτικής και δυνητικώς, συνεχώς επεκτεινόμενης και φιλοδοξούσας ηλεκτρονικής συμμετοχής των πολιτών. Θα ήταν άδικο να περίμενε κανείς από τις Τ.Π.Ε. και τις ηλεκτρονικές διαδικτυακές πλατφόρμες να λύσουν δομικά προβλήματα των σύγχρονων Δημοκρατιών. Όμως, ως μέσα προσφέρουν καινοτομίες και υλοποιήσεις προς την σωστή κατεύθυνση.

shares