parents13

Γράφει η Αναστασία Στραβοράβδη – Καραλέκα
Κοινωνική Λειτουργός – Σύμβουλος Θετικής Διαπαιδαγώγησης

ΜέροςΒ

Τα παιδιά αποζητούν δικαιωματικά την προσοχή μας και είναι δικό μας καθήκον να τα διδάξουμε πώς να την ζητούν με ωφέλιμους και λειτουργικούς τρόπους.
Τί κάνω όταν το παιδί μου «φωνάζει» για προσοχή;
Ας ακολουθήσουμε τα παρακάτω βήματα:
⊙ Διερωτώμαστε «Έχει το παιδί μας δίκιο;», «Μας δείχνει δικαίως με τη συμπεριφορά του ότι δεν ασχολούμαστε αρκετά;», «Οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, η δουλειά μας, οι υποχρεώσεις, οι δουλειές του σπιτιού, τα άγχη μας εμποδίζουν από το να αλληλεπιδράσουμε με τα παιδιά μας θετικά και παραγωγικά;»
⊙ Ανακαλούμε στη μνήμη μας «Τί είδους προσοχή και ενδιαφέρον βίωσα από τους δικούς μου σημαντικούς ενήλικες;», «Τί γονικά πρότυπα έχω;»
⊙ Αναζητούμε την θετική συμπεριφόρα και της δίνουμε σημασία. Ψάχνουμε ευκαιρίες να επιβραβεύσουμε το παιδί για κάτι που έκανε σωστά (όχι με υλικά αγαθά), να κάνουμε θετικά σχόλια, να προσφέρουμε χάδια, να μοιραστούμε μια δραστηριότητα, να συζητήσουμε.
⊙ Αγνοούμε την αρνητική συμπεριφορά, όταν αυτή δεν είναι επικίνδυνη για τον εαυτό του ή τους άλλους. Δεν αγνοούμε το παιδί, αλλά τη συμπεριφορά! Η αρνητική, εκρηκτική μας αντίδραση θα τροφοδοτήσει απλώς την αρνητική αλληλεπίδραση. Το τί κάνουμε αντ’αυτού εξαρτάται από την κάθε περίπτωση και γενικές συνταγές δεν υπάρχουν.
⊙ Ελέγχουμε τον εαυτό μας πρώτα. Παίρνουμε βαθιές ανάσες για να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Αν χρειαστεί μεταφερόμαστε σε ένα διπλανό δωμάτιο μέχρι να ηρεμήσουμε, προτού αποφασίσουμε πώς θα χειριστούμε την κατάσταση (πάντα υπό την προυπόθεση πως το παιδί είναι ασφαλές και υπό την επίβλεψή μας). Αν δεν μπορώ να μιλήσω ήρεμα στο παιδί ή εάν δεν μπορεί εκείνο να με ακούσει, αναβάλλω τη συζήτηση για αργότερα, όταν η ατμόσφαιρα θα είναι θετικά φορτισμένη. Στόχος μου δεν είναι να ξεσπάσω τα νεύρα μου, αλλά να επιλύσω το πρόβλημα.
⊙ Θέτουμε προτεραιότητες. Οι ατέλειωτες, χαοτικές λίστες των «πρέπει» και των «μη» αξιολογούνται. «Ποιά είναι τα σημαντικά στην παρούσα φάση;», «Ποιοί κανόνες είναι ζωτικής σημασίας στη δική μας οικογένεια;»
⊙ Ορίζουμε συνέπειες και τις επικοινωνούμε στο παιδί, δίνοντάς του την επιλογή να συμμορφωθεί ή να συνεχίσει τη συμπεριφορά και να υποστεί τη συνέπεια. Είμαστε σταθεροί και συνεπείς ως προς τις συνέπειες των αρνητικών συμπεριφορών. Υπάρχουν συνέπειες, όχι τιμωρίες. Ό,τι λέμε το κάνουμε και η συνέπεια είναι άμεση. **
⊙ Αναμένουμε την επανάληψη. Το ότι συνέβει κάτι μία φορά και με ψύχραιμη αντιμετώπιση είχαμε τα επιθυμητά αποτελέσματα, δεν προεξοφλεί πως δεν θα ξανασυμβεί. Είμαστε έτοιμοι να επαναλάβουμε τη διαδικασία, να υπενθυμίσουμε ξανά και ξανά στο παιδί τί περιμένουμε από αυτό και να εργαστούμε υπομονετικά για να τα καταφέρουμε.
⊙ Γινόμαστε πιο ευέλικτοι, πιο προσαρμοστικοί, πιο ευφάνταστοι. Δεχόμαστε πως τα παιδιά δεν είναι ρομπότ και δεν γεννιούνται με ατομικές οδηγίες χρήσης. Πίσω από ένα φαινομενικά «δύσκολο» παιδί, υπάρχουν τα σωστά «κουμπιά» να πατήσουμε και ενδεχομένως σκέψεις του που οφείλουμε να διερευνήσουμε. Ακούμε, συναισθανόμαστε, αφρουγκαζόμαστε τις ανάγκες του!
**Οι συνέπειες δεν περιλαμβάνουν ποτέ κανενός είδους σωματικής ή ψυχολογικής βίας. Εάν δυσκολεύεστε να διαχειριστείτε τα συναισθημάτα σας, αναζητήστε άμεσα τη βοήθεια ειδικού.

Συνεργάτης του All Time Coaching

shares